แผนดินธรรมหลวงปู่ขาว

แผ่นดินธรรมหลวงปู่ขาว
        “แผ่นดินธรรมหลวงปู่ขาว “ หมายถึง  แผ่นดินของจังหวัดหนองบัวลำภู เป็นดินแดนแห่งธรรมะที่ครั้งหนึ่งพระเถระที่มีชื่อเสียง คือ “หลวงปู่ขาว  อนาลโย” ได้มาเผยแพร่ธรรมะในแผ่นดินนี้ และได้จำพรรษาตลอดมาที่ “วัดถ้ำกลองเพล”  จึงเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนโดยทั่วไปอย่างกว้างขวาง ชาวหนองบัวลำภูจึง
ภาคภูมิใจ ที่หลวงปู่ขาว ได้มาสร้างแผ่นดินแห่งธรรมะที่คนทั่วไปเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จากอุดีตจนถึงปัจจุบัน
             หลวงปู่ขาว ฉายาว่า อนาลโย ซึ่งมีความหมายว่า ขาวบริสุทธิ์ คือ กายกับใจของท่านบริสุทธิ์ สมกับนามเดิมของท่านชื่อ “ขาว”  โคระถา  เกิดเมื่อวันที่  28  ธันวาคม  พ.ศ. 2431   ณ  บ้านบ่อชะแนง   ตำบลหนองแก้ว อำเภออำนาจเจริญ  (ปัจจุบันจังหวัดอำนาจเจริญ) จังหวัดอุบลราชธานี 
มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 
คน  หลวงปู่ขาวเป็นบุตรคนที่  ของ  นายพั่ว และ นางลอด  โคระถา            เมื่ออายุประมาณ  20  ปี  ได้สมรสกับนางมี  มีบุตรธิดาด้วยกัน  คน  ภายหลังการครองเพศฆราวาสไม่ราบรื่น เพราะภรรยาไม่ตั้งอยู่ในความสันโดษทำให้ครอบครัวมีปัญหาจึงตัดสินใจออกบวช เมื่อเดือนพฤษภาคม  พ.ศ.  2462  ที่วัดโพธิ์ศรี  บ้านบ่อชะแนง ตำบลหนองแก้ว อำเภออำนาจเจริญ โดยมีพระครูพุฒิศักดิ์  เจ้าคณะอำเภออำนาจเจริญ เป็นพระอุปัชฌาย์อยู่จำพรรษา เมื่อศึกษาหลักพระธรรมวินัยที่วัดโพธิ์ศรี ถึง  ปี ด้วยความบริสุทธิ์ใจดังที่ตั้งไว้ จึงตัดสินใจกราบลาอุปัชฌาย์จารย์ออกเที่ยวธุดงค์กรรมฐาน            ในปี พ.ศ 2462  ได้ออกธุดงค์ไปทางภาคเหนือ ซึ่งในเวลานั้นท่านพระอาจารย์มั่น  ภูริทัตะเถาระได้มาจำพรรษาอยู่ทางภาคเหนือ เช่นกัน  จึงได้รับการอบรมสั่งสอนจากพระอาจารย์มั่นเสมอ บางครั้งได้จำพรรษาด้วย จึงทำให้บารมีเริ่มเกิดขึ้นกับหลวงปู่ขาวตามลำดับ จิตสงบไม่คิดถึงกิเลสตัณหาในอดีตต่อไป
จนถึง พ.ศ. 2488 
ได้เดินทางกลับมาจำพรรษาที่วัดบ่อชะแนงบ้านเกิด ในระหว่าง พ.ศ. 2496 – 2500  ได้ธุดงค์ไปจำพรรษาที่วัดหม้อทอง จังหวัดสกลนคร สุดท้าย ก่อนที่จะเข้าจำพรรษาที่วัดถ้ำกลองเพล อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู (เดิมจังหวัดอุดรธานี) บำเพ็ญภาวนาบารมีแก่กล้ายิ่ง เป็นที่เคารพเลื่อมใสศรัทธาของพุทธศาสนิกชนทั่วประเทศ จนทำให้วัดถ้ำกลองเพลเป็นที่รู้จักของบุคคลทั่วไปอย่างกว้างขวาง            หลวงปู่ขาว มรณภาพด้วยโรคชรา  เมื่อวันจันทร์ที่  16  พฤษภาคม  พ.ศ. 2526  สิริอายุได้ครบ 95 ปี 5 เดือน  ถึงแม้ว่าจะมรณภาพไปนานปีแล้วก็ตาม แต่ชื่อเสียงบารมีและคำสอนของหลวงปู่ขาว ยังเป็นอมตะชั่วนิรันดร์ “หลวง ปู่ขาว” จึงเป็นสัญลักษณ์แห่งดินแดนธรรมะที่ชาวจังหวัดหนองบัวลำภูภาคภูมิใจ และร่วมใจกันผนึกกำลังให้ดินแดนแห่งนี้เป็น “แผ่นดินธรรมหลวงปู่ขาว”  สืบทอดเป็นมรดกแก่ลูกหลานชาวจังหวัดหนองบัวลำภู ตลอดไป

                     

  phukhaw1

ตำนานวัดถ้ำกลองเพล             ณ  ที่วัดถ้ำกลองเพลนี้ มีถ้ำเรียกว่า “ถ้ำกลองเพล” ซึ่งเป็นที่มาของชื่อวัดมีตำนานเล่ากันว่า ในถ้ำนั้นมีกลองเพลใหญ่ประจำถ้ำหนึ่งลูก มีขนาดใหญ่โตมาก ส่วนจะมีมาแต่สมัยใดนั้น ไม่มีใครทราบ คงจะมีมานานนับร้อยปีขึ้นไป จนกลองเพลนั้นมีความคร่ำคร่า ผุพัง แตกกระจัดกระจายเป็นชิ้นใหญ่ ชิ้นน้อย โดยไม่มีผู้ใดทำลาย พวกนายพรานเที่ยวล่าเนื้อ เวลามาพักนอนในถ้ำยังได้อาศัยเศษไม้ที่แตกกระจัดกระจายจากกลองเพลมาหุงต้ม รับประทานกัน ชาวบ้านใกล้เคียงบริเวณนั้นจึงได้พากันให้ชื่อนามถ้ำนั้นว่า ถ้ำกลองเพล             ครั้นต่อมามีพระธุดงค์กรรมฐานไปเที่ยวบำเพ็ญธรรมและพักในถ้ำนั้นบ่อย ๆ  จนถ้ำนั้นกลายเป็นวัดคือที่อยู่ของพระขึ้นมา  จึงพากันให้นามว่า“วัดถ้ำกลองเพล”  จวบจนทุกวันนี้

           บริเวณ ถ้ำกลองเพลในปัจจุบันนี้ ประกอบด้วยป่าไม้ที่ยังมีความอุดมสมบูรณ์ เพิงหิน เพิงผา ที่รูปร่างประหลาดและสวยงามมีอาณาเขตกว้างขวางนับร้อยไร่ ตั้งอยู่บนเทือกเขาภูพาน จึงมีทัศนียภาพที่งดงามมาก